ఆధ్యాత్మిక భావనలో ప్రేమ !

ఆధ్యాత్మిక భావనలో ప్రేమ !
లక్ష్మి రమణ
ప్రేమ అనేది మన ఆధ్యాతిమా భావనలో విశ్వ జనీనమైనది . సంపూర్ణ స్వేచ్ఛకి తార్కాణం ఈ రెండక్షరాల పదం . ప్రేమంటే, ఒక రోజుకి పరిమితమైనది కాదు . విశ్వములో ప్రతి అణువులోనూ నిండి ఉన్న అనంతచైతన్య స్వరూపం ప్రేమ . ఈ రెండక్షరాలనీ సరిగా అర్థం చేసుకుంటే, జగతిలో సగం సమస్యలు ఉండవేమో !
ప్రేమ అనే పదంలో, ప ర మ అనే అక్షరాల సమన్వయ శబ్దం ఉంది . దీని అర్థం ఏమిటంటే, ప్రాపంచికమైనది కాదు అని అర్థం . అడిగే సినిమాలో చెప్పినట్టు ఇన్ఫాచ్యుయేషన్ కాదిది . యవ్వనంలోని ఆకర్షణ కాదిది. రెండు తనువులని కలిపే కలయిక కాదిది . రోడ్లవెంట షికార్లు తిరగడం , లేదా ఒకే కప్పులో రెండు స్ట్రాలు వేసుకొని డ్రింకులు తాగడం వంటి వాటికి అతీతమైనది .
ఒకర్నొకరు లోబరచుకోవటం, ఒకరి మీద మరొకరు ఆధిపత్యాన్ని చెలాయించడాన్ని ఈ ప్రేమ అంగీకరించదు . ప్రేమ అంటే సంపూర్ణమైన స్వేచ్ఛ . ఈ మాటకి కూడా నానార్ధాలు తీసుకునేవారికి తక్కువేమీ లేదు . కానీ ఈ స్వేచ్ఛకి అర్థం వేరు .
ప్రేమనేది ఆత్మ సంబంధమైనది మాత్రమే. దీని అర్ధం జీవాత్మ-పరమాత్మను పొందటమే. మనలోని జీవుడు, మనలోనే కొలువైన ఆ పరమాత్మని చేరుకోవడం నిజమైన ప్రేమ . జీవాత్మని పరమాత్మని అర్థం చేసుకున్నవాడికి అణువణువునా భగవంతుని దర్శనం సాధారణమైన విషయమే . అలా దర్శించుకోగలిగిన మహా యోగికి తరతమ భేదాలు ఏముంటాయి . ఆయన ప్రతి జీవిలోనూ, ఆ మాటకొస్తే, చారాచర సృష్టి మొత్తం అణువణువునా పరమాత్మని దర్శించుకొంటూ ఉంటారు . కాబట్టి ఆయనకీ విశ్వమే ప్రేమ మయం . ఆ రాధమ్మ , సంతు మీరాబాయి వంటి వారు అటువంటి భక్తిలో , ప్రేమమయ భక్తిలో రమించిపోయినవారే కదా !
అందుకే ప్రేమ అనేది కోరిక కాదు. అదో త్యాగం. మోహం కాదు. అది మోక్షం. ఇందులో స్వార్థం లేదు. పరహితమే ఉంది .
విశ్వజనీనమైన ఈ ప్రేమలో ఎడబాటు లేదు. విరహ వేదన
లేనే లేదు. అంటా నిండిన ఆ పరమాత్మలో సంలీనమే ! ఆయనతో నిత్యమైన అనుబంధంలోని ఆధ్యాత్మిక రసాస్వాదనమే ! దివ్యమైన ప్రేమ తత్వమే !
ఈ ప్రేమనే మనకి మన సంస్కృతీ బోధించింది . దీనినే మనం అలవర్చుకుని పంచాల్సింది , పెంచాల్సింది . కాబట్టి , కేవలం ఒకరోజుకి ఈ దివ్యమైన ఈ భావనని ఒకే రోజుకి పరిమితం చేసుకోవద్దు మనం , నిత్యం ఆ అనంతుని దివ్యభావనలో లీనమై , ఆయన ప్రేమ సంద్రంలో మునిగి , ఆ సౌందర్య అనుభవ దీప్తిని, నలుగురికీ పంచుదాం . దానివల్ల మనం మరింతగా ఆ దేవదేవుని కృపకి , ప్రేమకి పాత్రులమవుదాం ! శుభం .